dinsdag 9 februari 2010

Hoogspanning...


Zo... na een toch wel lange tijd stilte (ik wil namelijk niet alles wat er in onze organisatie mis ging zomaar aan de grote klok hangen...) ben ik er weer.

De titel van dit artikel geeft aardig weer wat er speelt.

In het vorig stuk ging het over human error, een mens die een fout maakt in de techniek.

Wat ik de laatste tijd vooral onder handen had was een ander soort human error: een mens die een fout maakt in het (denk)proces. Ik moet het vast even uitleggen, je herkent dit fenomeen vast niet ;-)

De meeste problemen ervaar ik momenteel niet eens vanuit onze organisatie, maar vooral van externe leveranciers. Ze denken blijkbaar dat ze nog steeds een spelletje met ons kunnen spelen, maar dat was vóór ik dit stuk onder mijn hoede nam. Het is verbazingwekkend om te zien hoe arrogant sommige leveranciers zijn. Druk uitoefenen op de klant omdat de offerte-aanvraag nog niet binnen is(!) of omdat de bestelling nog niet is geplaatst... Wie is ook al weer de klant???

Gelukkig krijg ik nu al reacties terug via mensen uit mijn team die laten zien dat ik de wind er redelijk onder heb bij de leveranciers. "Voert hij bij jullie op de afdeling ook zo'n militair regime?" werd gevraagd aan mijn Servicemanager. Gelukkig was het antwoord: "nee, dat doet hij alleen waar het nodig is, zoals bij jullie".

Nou is het niet direct iets waar ik trots op ben, het liefst zou ik op een "normale" manier zaken doen, maarja "zachte heelmeesters maken stinkende wonden". En omdat enkele van mijn voorgangers er wat dat betreft met de pet naar gegooid hebben vind ik het nu tijd om orde op zaken te stellen. Daar waar nodig met ferme hand.

Toch merk ik dan dat onze organisatie daar nog helemaal niet op is ingesteld. Interne juristen en het hogere management zijn bang om de leverancier "hard" (= conform contract) aan te pakken. Liever nog maar weer een "officiële foei" en dan hopen dat het weer even goed gaat.

Nou, dat werkt bij mij anders. Ik claim gewoon "ons" geld terug van de leverancier bij wanprestaties. En als ons "hogere" management daarin niet mee (durft) te gaan, dan doe ik dat vanuit mijn eigen verantwoordelijkheid.


Hoogspanning tussen de leverancier en mijn persoon dus.
Goed... daar wordt je op de lange duur natuurlijk wel wat moe van. Of eigenlijk gedemotiveerd...


Wát?! Werk ik hier al weer zeven jaar???
Ik had me voorgenomen dat ik het minimaal 3 jaar zou volhouden, maar toch niet veel langer dan 5 jaar. :-S
Ok, best makkelijk, niet te ver van huis en zo, dus weinig reistijd. Bovendien is er nog méér dan genoeg te verbeteren binnen deze organisatie, maar...
...ik denk dat het tijd is geworden om te "heroriënteren" (waar heb ik die term eerder gehoord?).
Tijd om de markt weer eens te verkennen en gesprekken aan te gaan.
Zó gaat het dus... :-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.