Zo, precies twee jaar en één dag na het schrijven van mijn laatste blog ben ik weer terug. Eerlijk gezegd komt de inspiratie deels van mijn nicht. Overigens nog zonder dat ze het zelf weet. Zij blogt al jaren en dat heb ik zojuist pas ontdekt.
Wat schrijft ze leuk! Ik moet bekennen dat ik eigenlijk een beetje jaloers ben... Ik was positief(!) verrast toen ik haar blog las. Niet dat ik niet verwacht had dat ze het in zich zou hebben, maar ik had er gewoon niet bij stil gestaan. We hadden ook lange tijd geen contact meer.
Pas onlangs bij een aantal begrafenissen in de familie spraken we elkaar weer en hebben we met een aantal neven en nichten weer contact gelegd via FaceBook. Wat is dat internet toch ook een mooi medium! Ik schrijf bewust "ook" omdat het ook andere kanten heeft. Maar daarover later meer...
Wat is er allemaal gebeurd sinds mijn laatste blog? Ik ga proberen omdat kort samen te vatten.
Mijn laatste blog had nog te maken met een aantal zaken die niet zo heel soepel liepen bij mijn toenmalige werkgever. Er is sinds dat moment het nodige gebeurd. Ik ben vlak daarvoor weer eens een eigen bedrijf begonnen, ditmaal als in de nautische sector.
Gedreven door de wens om echt uit passie iets te ondernemen was ik op zoek naar iets dat bij mij past in de watersport. Zelfstandig ondernemer past het best, dus dat is het geworden. Weliswaar aangesloten bij een netwerk, maar dan wel zo dat ik daarin ook optreed als adviseur voor het optimaliseren van de bedrijfsvoering van het netwerk. Dat vind ik leuk en dat gaat me ook aardig af met de ervaring die ik inmiddels heb opgedaan.
De aanleiding om op dat moment in mijn leven deze stap te nemen is gelegen in het feit dat een aantal mensen kende uit mijn omgeving, die dromen hadden die ze wilden waarmaken als ze met pensioen gingen. Dat is ze helaas niet gelukt... Deels doordat ze hun pensioen niet gehaald hebben, deels doordat ze maar heel kort van hun pensioen hebben kunnen genieten. Nu heb ik altijd al willen genieten van mijn leven, naast en tijdens het werken, maar ik besloot om niet te wachten tot mijn pensioen met het "verzilveren" van mijn droom. Nu heb ik er de energie (en gelegenheid) voor. Zo gezegd, zo gedaan!
Helaas was de economie op het moment van starten nog niet op zijn diepste punt, zoals de analisten destijds wel verwachtten. Het resultaat van mijn onderneming was dus niet voldoende om mijn gezin van te onderhouden. Ik kon dus mijn baan bij de overheid (nog) niet opzeggen. "Gelukkig" werd dat probleem voor mij opgelost: mijn contract (voor 16-24 uur per week) werd niet verlengd. Daar ging dus mijn basis inkomen!
Nu heb ik gelukkig een aardig CV opgebouwd in de loop der jaren en mijn netwerk aardig op peil gehouden (zeker ook in de ICT), zodat ik er in slaagde om (zelfs in deze tijd) toch binnen een maand weer een andere baan te vinden. Daar ben ik eigenlijk best trots op. Een hele leuke baan ook nog, bij een vooraanstaand ICT Consultancy bedrijf. "Helaas" wel een fulltime baan, waardoor er geen tijd meer over is om mijn eigen zaak naar behoren te runnen. Gelukkig kan ik dat oplossen in goed overleg met de directeur van het netwerk. Ik help hem als coach met het optimaliseren van zijn bedrijfsvoering en bij helpt mij met de praktijk van mijn zaak. Goed geregeld dus!
In mijn nieuwe baan in de ICT kan ik overigens ook helemaal mijn ei kwijt. Ik werk in een selecte club van (zeer) ervaren project-, programma- en interimmanagers, die zich bezighouden met het verder professionaliseren van het vakgebied binnen de onderneming. Dus naast het uitvoeren van het vak in de meer complexe situaties in de praktijk betekent het dat wij kennis delen op congressen en seminars, presentaties en workshops verzorgen over ons vak, publiceren en coachen. En al dat moois ook nog eens op basis van "het nieuwe werken" (wat voor mij eigenlijk helemaal niet nieuw is) en bij uitdagende opdrachtgevers.
Zo, we zijn weer aangekomen bij "nu". Thuis hebben we inmiddels overigens onze motor verkocht en een boot gekocht, waarvan we minstens evenveeel plezier hebben! In eerste instantie hadden we een zeiljacht gekocht, maar doordat mijn vrouw haar evenwichtsorgaan niet optimaal functioneert is het voor haar niet zo prettig om het "op één oor liggen" van een zeiljacht na een middagje zeilen de hele volgende dag te moeten compenseren. Het zeiljacht hebben we dus verkocht en we hebben een motorjacht gekocht.
Met onze "Anna" (zo heet ze nu nog), hebben we al heel wat plezierige dagen op het water doorgebracht, met ons gezin en familie en vrienden. Echt genieten en ontspannen! Momenteel ligt ze voor de winter op de kant. Komend voorjaar werken we de verf weer bij en dan kan ze weer te water. We hopen op een flink aantal mooie dagen en zo niet, dan varen we toch!
vrijdag 10 februari 2012
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)


Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.